?>

ONLAR SAĞLIK SEKTÖRÜNÜN KALBİDİR…

ONLAR SAĞLIK SEKTÖRÜNÜN KALBİDİR…


Onlardan ayrılalı iki buçuk yıl oldu.

Şimdi Belediye Başkanıyım.

Otuz yılı aşkın bir süre  sağlık sektörünün çilekeş,  zorlu, zahmetli  ama bir o kadar da insani ve kutlu yollarında onlarla beraber  yürüdük.

Beraber nöbetler tuttuk.  Öyle ki, yoğunluktan dolayı koskoca gecenin, bazen bir saatten  kısa geldiği nöbetler…

Saat 24 oldu muydu hastanenin verdiği kahvaltı  gelirdi. Ama biz çoğu zaman onu yemez, nöbetçi hemşirelerimizin evden getirdikleri aperatif  güzel yiyecekleri yerdik.

Sabah nöbet biterken uykusuzluk, yorgunluk, bütün kaslarınızın ağrıyor olması… Bunlar kocaman birer hiçtir artık. Nöbeti bitirmişsiniz ya, gerisi kolaydır, bir dahaki nöbete kadar…

Onları bazen polikliniklerde, servislerde çalışırken görürsünüz, bazen sahada aşı yaparken.

Ama her zaman yoğun, her zaman sıkışık…

Hele bir de yoğun bakım kliniklerinde çalışanlar var ya…

İnanın onların hastalarına gösterdiği merhameti, bakımı, özeni ve özveriyi;  evladı anasına babasına göstermez, gösteremez.…

Hakları ödenmez…

Hekimler sektörün beyni ve itici gücüdür, amenna…

Ya hemşireler?

Onlar olmasaydı hastanelerde hangi iş yürürdü ki?

Hekimler sağlık sektörünün  beynidir ama, onlar da  kalbidir.

Hani nasıl kalp duygusallığın, şefkatin, merhametin timsaliyse onlar da işte aynen öyledir…

Bazen şımarık ve öfkeli hasta yakınlarının şiddetine, azarlamasına maruz kalırlar. Ben öyle tablolar bilirim ki; hiçbir kusuru yokken kliniğin ortasında saçlarından tutulup sürüklenmiştir hemşire hanım, o hoyrat ve saygısız insanlar tarafından…

Yapacak bir şey yoktur. Görevini yapacaksındır. Çok çok şikayetçi olur polisin, savcının kapısını çalarsın. Fakat adaletin yerini bulma ihtimali çok azdır.

Ama bir de iyileşen hastanın yakınları gelip teşekkür ettiğinde, ya da hastanız olan,  o güzel çocuk,  biraz gözünü açınca ürkek ve tatlı bakışlarla size baktığında…

İşte o zaman dünyalar sizin olmuştur.

Tıp mesleğinin tadını o zaman alır; kutsallığını o zaman idrak edersiniz.

İşte böyle bir şeydir bu meslek…  Mutluluğuyla, sevinciyle, hüznüyle ve bazen gözyaşıyla…

En önemli varlığımız olan sağlığımızın yılmaz bekçileri değerli hemşire kardeşlerimin haftasını en içten duygularla kutluyorum.


yükleniyor..